بزرگترین جامعه معلولین کشورهیچگونه تشکل یاانجمن حمایتی ندارد.

 

سیاستی که اشتباه بود
هدیه:به محرومین دردمند زیرپوست شهر؛آنان که بوق وچراغی ندارند؛ نه دیده میشوند ونه میتوانند ببینند.

 

همانطورکه می دانیدمیزان شیوع اسکیزوفرنی (شیزوفرنی یابیماری روانی مزمن ) درجوامع مختلف بین  1.5 -1 %می باشد. باجمعیت 75میلیونی کشورما حداقل 700000 تا 1000000 نفربیمارروانی اسکیزوفرن داریم که این تعداد هیچگونه انجمن یا صنف یاNGO   برای بررسی وپیگیری وانعکاس مشکلات خود به جامعه ومسئولین ندارند؛ همچنین اکثرا ازخانواده های فرودست وطبقات پایین جامعه می باشند؛نه دستی درقدرت ونه پایی درثروت دارندوتریبون یارسانه ای به نام صداوسیما یا روزنامه ها ندارند.وبه همین دلیل کسی تاکنون ندای دادخواهی ورنجش آنان رانشنیده است همجنین میدانید که ماایرانیها به دلیل مشکلات شناختی وفرهنگی بیماریهای روحی وروانی خودرانوعی عیب ونقصان(کسرشان ) میدانیم ومعمولاازبروزوظهورآن هراس داریم؛یامی پوشانیم یامنکرمیشویم .جمیع دلایل فوق موجب شده که خانواده ها نتوانند تجمع واتحادی وبسیجی باهم داشته باشند وپیگیرمشکلات بیمارانشان باشند.

 

نگهداری ودرمان این بیماران مشکلات زیادی رابرای خا نواده ها وهمسایگانشان وجامعه ایجاد می کند. حدود5 سال پیش وزارت بهداشت ودرمان وبیمه خدمات درمانی ناگهانی ازخواب کهف بیدارشدندوفرمودندکه :مشکلات این بیماران درمانی نیست که جزءوظایف ماباشدواینهابیماران صعب العلاج یالاعلاج یا مزمن هستندکه نیازبه نگهداری دارندوجزء وظایف بهزیستی است وشروع به ترخیص بیماران کردند؛ بیمه هم بیشتراز6ماه هزینه درمان آنهارا تقبل نمی کند.
بهزیستی هم شروع به واگذاری این وظیفه خودبه بخش خصوصی کرد.بخش خصوصی باتاسیس مراکزی بافضای فیزیکی محدودوکوچک (نسبت به مراکزدانشگاهی علوم پزشکی –مدرس وفارابی دراصفهان )300تا500متری کرد. وبیماران رابرای پذیرش ونگهداری دست چین می کنند وبعداز1یا2 مرتبه بستری یک بیمارکه متوجه شدند مشکلات زیاد داردزیرباراونمی روندوبابهانه های مختلف بیماران مشکل دار را ترخیص می کنند؛هزینه پیشنهادی ماها نه آنها نیز 400000 تومان(سال1390) می باشد (50%آنرابهزیستی یارانه میدهد) که 90%ازخانواده ها قادربه پرداخت آن نمی باشند. بااین اوصاف عملاُ آنچنان مشکلی حل نشده؛علاوه براین بعضی از مراکزخصوصی برخوردی مناسب با خانوادههای بیماران روانی ندارندوپاسخگوئی آنها اکثرا غیرمسئولانه و تحقیرآمیزاست والان هم که پذیرش آنهامحدود و6 ماهه می باشدوهرمرتبه که بخواهی پذیرش بگیری باید هفت خوان رستم وانواع قوانین وبوروکراسیهای دست وپاگیر رابگذرانی.شما کدام بیماراسکیزوفرنی را می شناسید که ازاین بیماری نجات یافته وشفاء یافته است که بهزیستی بصورت چرخشی 6ماهه این بیماران راترخیص میکند؟؟

سندرم اسکیزوفرنی دارای یک دامنه وسیعی ازعلائم است که بعضی همه ؛ ویاتعدادی ازبیماران  درصدی ازعلائم رادارند بنابراین درمان ومراقبت ازآنها متفاوت ودارای طیفی گسترده است

 واین درحالی است که مانیتوربالینی وعلائم کلینیکی همه این بیماران یکسان نیست؛دربین آنهابیمارانی هستندکه حتی این مراکزخصوصی باامکانات درمانی قادربه کنترل ونگهداری آن نیستندوبه قول خودشان ازدست آنهادرعذابند پس چطورخانواده ها آنهارانگهداری کنند؟؟ واین واقعیت باسیاست 6-6 ماه درمان-ترخیص درتضاداست؟؟

متاسفانه درکشورما دربحث خصوصی سازی آموزشهای لازم انسان دوستانه وتوجیهی وکلان نگر و....درست انجام نمی گیردوخصوصی سازی معادل ابزاردرآمدزائی تلقی میشود.یک جامعه سالم ازآدمها ی سالم وخانواده های سالم درست میشود.آیا به این واقعیت فکرشده است که خانواده این بیماران این فشارمالی راچگونه جبران میکنند؟

مراکزخصوصی دریک طرف با اشتهای درآمد وخانواده های گرفتارومحروم درطرف دیگر؛پارادوکسی(تضاد) راتشکیل داده اندکه همخوانی باخدمت ودرمان ندارد.بهزیستی مدعی است که این بهترین درمان است آیا مسئولان محترم بهزیستی ازاولیا وخانواده این بیماران به عنوان مفعولین وجامعه هدف این طرح آماروسنجشی گرفته است که راضی هستندیا نه؟وباچه مشکلاتی مواجهند؟ بااین سیاست تجربه30تا40 ساله پرسنل وبیمارستانهای روانی دانشگاهی نادیده گرفته شد. هرقانونی وقتی تصویب واجراء میشودکم کم مشکلات ونقصها وکاستیهای آن مشهودمیشود ودربررسیهای مجدد یاکلابرچیده میشودیا اصلاح وترمیم میشود.امیدوارم که مدیریت ودرمان این بیماران مجددا به دانشگاههای علوم پزشکی واگذارشود.

بهتراست که یارانه بهزیستی متمرکزوهدایت شود برای تاسیس مراکزوسیع ودولتی بافضای بزرگ ومناسب برای نگهداری دائم این بیماران .چه خوب می فهمید نماینده مجلسی که چندسال پیش ازتریبون مجلس فریامی زد((آموزش ودرمان راخصوصی نکنید)).طی 5سال گذشته مجموع پولی که دولت یارانه داده +مجموع پولی که ازخانواده ها اخذشده = حداقل 3 مرکزبزرگ مانند بیمارستان مدرس اصفهان می شدوبعدازآن تنها نیازبه هزینه های جاری داشت.

این مراکزخصوصی بایدتحت نظارت وآمریت دولت (بهزیستی )باشند ولی متاسفانه گویاقضیه برعکس است وآنانندکه برای دولت خط ونشان می کشند؛ البته شنیده ام که بهزیستی هم نمی تواند سرموقع بدهی خودرابپردازد.
بهزیستی بایدترتیبی اتخاذنمایدکه این بیماران شناسنامه دارشوندوباترتیب دادن پرونده وکارت شناسائی دائمی  ویژه ودرمانی؛ قوانین دست وپاگیردیگرراحذف کند؛چون این بیماران سالم وعادی نیستندکه همکاری کنند ومتغیرالاحوال وبعضا هم پرخاشگرمی باشند.باتوجه به اینکه این بیماری ارثی میباشد بعضی خانواده ها 2یا3وحتی خانواده ای دردهق وعلویجه اصفهان وجودداردکه هر7نفراعضاء خانواده اش اسکیزوفرنی می باشند.دانشگاههای علوم پزشکی ونیزبهزیستی باکمبودبودجه ونقدینگی جهت حل مشکل این بیماران مواجهند وچون دانشگاههای علوم پزشکی تجربه چندین ساله دردرمان ونگهداری این بیماران دارندوبه علت داشتن فضاهای فیزیکی سرسبزووسیع ؛بی شک خدمات آنها خیلی بهترازبهزیستی است.

دریک کلام تمام خانواده ها ازسیستم درمان ومراقبت قبلی که زیرنظردانشگاههای علوم پزشکی بودنسبت به شرایط بهزیستی رضایت بسیاربالائی داشتند.
لذاازمسئولان محترم اجرائی دولت - خیرین بزرگوار-ودیگرانجمنهای خیریه خواهشمندم که درجهت حل مشکل این بیماران اقدامات اصولی واساسی رااتخاذنمایند.جهت تفهیم وبررسی وپیگیری  بهترمشکلات این بیماران تلفن چند مرکزنگهداری این بیماران ذکرمی گردد تاعزیزان محترم متوجه بشوند که الان چه تعدادبیمارپشت نوبت بستری وجود دارد اماامکانات نیست .



پذیرش استان اصفهان : 2286710  و  2286285 

 

 

 

نویسنده : غفور احمدی ونهری     www.venhar.persianblog.ir

/ 0 نظر / 8 بازدید