روستاي ونهر VENHARAZAD

فرهنگي اجتماعي عرفان روانشناسي مذهبي ادبيات

مجتهدی از دهاقان - عموی

دربیرونی

یکی ازصحنه هائی که ازآن مراتب احترام ودرجات برخوردهای حضرت امام نسبت به افرادگوناگون ؛مشهودوآشکاربود درجلسه های بیرونی حضرت امام درنجف اشرف بود.دراین جلسه هاکه هرشب 2.5 الی 3 ساعت بعدازمغرب برقرارمی شد؛معمولا مرحوم حاج آقامصطفی کناردرورودی می نشست .حضرت امام نیزدرضلع مقابل ودرکناردردیگری که به طرف اندرونی بود می نشستند .دراین جلسه هامعمولا طلاب فضلا وعلمای نجف واحیانا افرادمتفرقه برای زیارت حضرت امام حضور می یافتند.

باورودهرفردی تقریبا بدون استثناءمرحوم حاج آقامصطفی تمام قامت برمی خاستند.اماحضرت امام به گونه ای دیگربود؛برای بعضی افرادفقط جواب سلام می دادند؛ برای بعضی دیگر(مساکم الئه بالخیر)نیز می گفتند.برای عده ای مقدارکمی به همان حالت نشسته خم می شدندوبرای برخی دست مبارکشان رابه علامت اینکه می خواهندبلندشوندروی زمین اهرم می کردند.وبرای افرادی مقدارکمی هم نیم خیزمی شدند.درمواردی هم تمام قامت می ایستادندواین فقط برای دونفربود – درحدی که من شاهدبودم – که غیرازبلندشدن تمام قامت درهنگام مراجعه ومرخص شدن نیزتاآستانه درآنهارابدرقه می فرمودند؛ یکی مرحوم آیت الئه سیدمحمدتقی بحرالعلوم ودیگری مرحوم آیت الئه شیخ محمد حسین دهاقانی ( ایت الئه خرد دهاقانی ) که هردوازعلمای معمرومحترم نجف اشرف بودند.

نکته قابل توجه اینکه برخوردهای حضرت امام نسبت به افراد؛درعین اینکه ازجهت طولی برحسب مراتب وشئون افرادکاملا گوناگون ومتفاوت بود؛امانسبت به فردواحد تقریبا ازثبات ویکنواختی محسوسی برخورداربود. ولی نکته جالبتراینکه گاهی برای یک فرد درصورتی که دارای دوشان ودوجایگاه بود؛برای هریک ازدوشان اوبرخوردی متفاوت ومتناسب باهرشان داشتند.

ازکتاب (( درسایه آفتاب )) – یادهاویادداشتهائی اززندگی امام خمینی – نویسنده:  محمد حسن رحیمیان  

ناشر:موسسه پاسداراسلام  چاپ :چهارم    بهمن 1371

غفور احمدی ونهری

نویسنده : GHAFOR AHMADY : ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/٦/۱٤
Comments نظرات () لینک دائم